سمينار «ضرورت استراتژيك احداث پل خيبر در دوران دفاع مقدس » روز گذشته (دوشنبه) در دانشگاه علم و صنعت با حضور تعدادي از مهندسان حاضر در دفاع مقدس كه نقش عمده‌اي در احداث پل خيبر و ديگر پل‌هاي استراتژيك داشتند، برگزار شد.

در اين سمينار، دكتر محسن رضايي دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام و فرمانده اسبق كل سپاه با بيان اين‌كه بخش تخصصي دفاع مقدس مظلوم واقع شده است، گفت: بخش فني و مهندسي از دو بعد علوم و صنعت در دفاع مقدس مورد استفاده قرار گرفت و آثار مهمي را در تاريخ خود ثبت كرد.

وي افزود: ايران كه در جنگ تحميلي از پشتيباني‌هاي بين‌المللي برخوردار نبود ابتدا در صحنه‌هاي انديشه و ايمان موفق شد بعد در صحنه رويارويي مستقيم. استفاده از تجهيزات نيز در كنار دو ركن ياد شده پايه‌هاي اصلي دفاع مقدس را تشكيل مي‌دهند.

رضايي با بيان اين‌كه تجهيزات استفاده شده در دفاع مقدس دو نوع بودند، گفت: يك نوع تجهيزاتي بودند كه خريداري و وارد مي‌كرديم و دوم تجهيزاتي كه متأثر از انديشه و ايمان متخصصين داخلي بوده است. پل خيبر يك نمونه اين خلاقيت است كه در طي قرون 19 و 20 در جنگ‌هاي دنيا بي‌سابقه است كه پل به اين طويلي مورد استفاده قرار گرفته باشد.

وي از پل خيبر به عنوان يك نوآوري علمي فني نام برد و گفت: در كمترين عملياتي ابداعات فني و مهندسي به كار نرفته است. فتح‌المبين و فاو و بسياري عمليات‌هاي ديگر نيز سرشار از خلاقيت كارشناسان مهندسي ايران است.كتابچه علوم و فنون و مهندسي و تجهيزاتي كه در طول دفاع مقدس ساخته شده را با همان ابعاد واقعي مي‌توان منتشر كرد.

رضايي در ادامه اظهار داشت: برخي از مسائل راهبردي در جنگ مثل يك اقدام مهندسي، به اندازه دوتا لشكر به ما كمك مي‌كرد.

وي ضمن تشريح منطقه عملياتي خيبر و دقت و حساسيتي كه فرماندهاني چون شهيدان باكري، احمد كاظمي، حسين خرازي، همت، قاليباف و... براي اجراي اين عمليات و حفظ جان نيروهاي خود به خرج دادند، گفت: شجاعت و ايمان فرماندهان و رزمندگان بدون ابتكار به نتيجه نمي‌رسيد. توكل در دفاع مقدس در جايي شروع مي‌شود كه فكر و تلاش به پايان مي‌رسد. در دوران هشت ساله جنگ توكل بدون عقلانيت وجود نداشت. هيچ‌وقت نمي‌گفتيم برويم در دهان اژدها توكل كنيم. مي‌گفتيم وقتي به نقطه ضعف دشمن رسيديم و هرچه از فكر و توان را داشتيم به كارگرفتيم توكل مي‌كنيم. بنابراين بايد در عمليات خيبر براي انتقال نيروها و تجهيزات و احداث پل ابتكار به خرج مي‌داديم و بر روي مسافت طولاني كه وجود داشت در كم‌ترين زمان و بهترين كيفيت پلي حداث مي‌كرديم كه كم‌ترين مسافت را داشته باشد.

رضايي اظهار كرد:منطقه عملياتي خيبر براي عراقي‌ها بسيار حساس بود زيرا تعداد 100 حلقه چاه تازه تأسيس عراق كه در منطقه نفت‌خيز مشترك با ايران بود در اين منطقه واقع شده بود. اما با وجود زمين‌هاي باتلاقي اطراف آن، عراق هرگز تصور نمي‌كرد ايران از آن نقطه دست به تحرك زده و عمليات كند؛ بنابراين نيروهاي بسيار كمي را براي محافظت از منطقه به كار گرفته بودند.

وي با اشاره به ابتكارات خلاقانه مهندسين جنگ گفت: با توجه به بررسي‌هاي منطقه توانستيم از شرايط محيط استفاده كرده و پل را در طول زمان كم‌تري احداث كنيم.

به گفته رضايي، اگر بنا باشد پروژه‌اي چون پل خيبر امروز احداث شود 5 سال براي انجام آن پيش‌بيني مي‌شود. اما ما در شرايطي كه زير آتش توپخانه دشمن بوديم پلي در مدتي كوتاه ساخته و نصب كرديم.

وي در پايان گفت: بخش اصلي طراحي پل خيبر بر عهده جهاد بود اما همه نيروها اعم از سپاه، ارتش و جهاد در ساخت آن نقش داشتند.

1386/08/08

سمينار «ضرورت استراتژيك احداث پل خيبر در دوران دفاع مقدس » روز گذشته (دوشنبه) در دانشگاه علم و صنعت با حضور تعدادي از مهندسان حاضر در دفاع مقدس كه نقش عمده‌اي در احداث پل خيبر و ديگر پل‌هاي استراتژيك داشتند، برگزار شد.

در اين سمينار، دكتر محسن رضايي دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام و فرمانده اسبق كل سپاه با بيان اين‌كه بخش تخصصي دفاع مقدس مظلوم واقع شده است، گفت: بخش فني و مهندسي از دو بعد علوم و صنعت در دفاع مقدس مورد استفاده قرار گرفت و آثار مهمي را در تاريخ خود ثبت كرد.

وي افزود: ايران كه در جنگ تحميلي از پشتيباني‌هاي بين‌المللي برخوردار نبود ابتدا در صحنه‌هاي انديشه و ايمان موفق شد بعد در صحنه رويارويي مستقيم. استفاده از تجهيزات نيز در كنار دو ركن ياد شده پايه‌هاي اصلي دفاع مقدس را تشكيل مي‌دهند.

رضايي با بيان اين‌كه تجهيزات استفاده شده در دفاع مقدس دو نوع بودند، گفت: يك نوع تجهيزاتي بودند كه خريداري و وارد مي‌كرديم و دوم تجهيزاتي كه متأثر از انديشه و ايمان متخصصين داخلي بوده است. پل خيبر يك نمونه اين خلاقيت است كه در طي قرون 19 و 20 در جنگ‌هاي دنيا بي‌سابقه است كه پل به اين طويلي مورد استفاده قرار گرفته باشد.

وي از پل خيبر به عنوان يك نوآوري علمي فني نام برد و گفت: در كمترين عملياتي ابداعات فني و مهندسي به كار نرفته است. فتح‌المبين و فاو و بسياري عمليات‌هاي ديگر نيز سرشار از خلاقيت كارشناسان مهندسي ايران است.كتابچه علوم و فنون و مهندسي و تجهيزاتي كه در طول دفاع مقدس ساخته شده را با همان ابعاد واقعي مي‌توان منتشر كرد.

رضايي در ادامه اظهار داشت: برخي از مسائل راهبردي در جنگ مثل يك اقدام مهندسي، به اندازه دوتا لشكر به ما كمك مي‌كرد.

وي ضمن تشريح منطقه عملياتي خيبر و دقت و حساسيتي كه فرماندهاني چون شهيدان باكري، احمد كاظمي، حسين خرازي، همت، قاليباف و... براي اجراي اين عمليات و حفظ جان نيروهاي خود به خرج دادند، گفت: شجاعت و ايمان فرماندهان و رزمندگان بدون ابتكار به نتيجه نمي‌رسيد. توكل در دفاع مقدس در جايي شروع مي‌شود كه فكر و تلاش به پايان مي‌رسد. در دوران هشت ساله جنگ توكل بدون عقلانيت وجود نداشت. هيچ‌وقت نمي‌گفتيم برويم در دهان اژدها توكل كنيم. مي‌گفتيم وقتي به نقطه ضعف دشمن رسيديم و هرچه از فكر و توان را داشتيم به كارگرفتيم توكل مي‌كنيم. بنابراين بايد در عمليات خيبر براي انتقال نيروها و تجهيزات و احداث پل ابتكار به خرج مي‌داديم و بر روي مسافت طولاني كه وجود داشت در كم‌ترين زمان و بهترين كيفيت پلي حداث مي‌كرديم كه كم‌ترين مسافت را داشته باشد.

رضايي اظهار كرد:منطقه عملياتي خيبر براي عراقي‌ها بسيار حساس بود زيرا تعداد 100 حلقه چاه تازه تأسيس عراق كه در منطقه نفت‌خيز مشترك با ايران بود در اين منطقه واقع شده بود. اما با وجود زمين‌هاي باتلاقي اطراف آن، عراق هرگز تصور نمي‌كرد ايران از آن نقطه دست به تحرك زده و عمليات كند؛ بنابراين نيروهاي بسيار كمي را براي محافظت از منطقه به كار گرفته بودند.

وي با اشاره به ابتكارات خلاقانه مهندسين جنگ گفت: با توجه به بررسي‌هاي منطقه توانستيم از شرايط محيط استفاده كرده و پل را در طول زمان كم‌تري احداث كنيم.

به گفته رضايي، اگر بنا باشد پروژه‌اي چون پل خيبر امروز احداث شود 5 سال براي انجام آن پيش‌بيني مي‌شود. اما ما در شرايطي كه زير آتش توپخانه دشمن بوديم پلي در مدتي كوتاه ساخته و نصب كرديم.

وي در پايان گفت: بخش اصلي طراحي پل خيبر بر عهده جهاد بود اما همه نيروها اعم از سپاه، ارتش و جهاد در ساخت آن نقش داشتند.

1386/08/08